Brak doświadczenia w życiu

W historii przedchorobowej chorych na schizofrenię obserwuje się zwykle znaczne luki w udzielaniu się w grupach społecznych, dość typowy jest nikły udział w grupach zabawowych. Udział w grupach jest często tylko formalny i powierzchowny, przyszły schizofrenik jest „idealnym synem” czy córką, „przykładnym” uczniem, ale zasadniczo trzyma się na uboczu życia danej grupy, spełnia tylko przypadające na niego obowiązki, by w ten sposób zabezpieczyć się przed krytyką i potępieniem. Przykładność i dobroć są tu często wynikiem lęku przed otoczeniem społecznym.

Brak doświadczenia w życiu społecznym odbija się ujemnie na wspomnianym rachunku prawdopodobieńswa. Otoczenie spłeczne jest wielką niewiadomą, nie wiadomo, co może spotkać ze strony drugiego człowieka. W takiej sytuacji braku jasnego rozeznania wkradają się cienie nocy. Niewiadoma wypełnia się tajonymi lękami i wyobrażeniami, wywodzącymi się z najwcześniejszych okresów rozwoju, gdy kontakt z otoczeniem społecznym był znacznie bardziej bezpośredni i wskutek tego zbliżenia i wypaczenia perspektywy postacie z otoczenia społecznego nabierały znaku nieskończoności.

Truizmem jest twierdzenie, że każdy człowiek przedstawia wielką niewiadomą i nigdy nie wiemy, jakie formy zachowania i przeżycia może w nim wyzwolić określona sytuacja. Skala możliwości jest olbrzymia – od nie spotykanego w świecie zwierzęcym okrucieństwa, żądzy zniszczenia i mordu, do naj- piękniejszych przykładów ludzkiego altruizmu. Udział w różnorodnych grupach społecznych redukuje te możliwości do określonych i dopuszczalnych w danych środowiskach społecznych form zachowania i przeżywania. Inne formy, nie mieszczące się w normach grupowych, zostają wyeliminowane, ulegają stłumieniu, ich prawdopodobieństwo realizacji spada prawie do zera. Analogicznie jak w przypadku lokomocji eliminacji ulegają formy nie przyjęte powszechnie przez człowieka, np. raczkowanie, skakanie na jednej nodze itp., które w trakcie uczenia się chodzenia mogły być wypróbowane. W okresach znacznego rozprzężenia norm społecznych, np. w czasie wojny, zwłaszcza domowej, w czasie rewolucji, klęsk żywiołowych itp., mogą częściowo wyzwolić się stłumione formy i człowiek zaskakuje wówczas swoje otoczenie, a nawet siebie niespodziewanym okrucieństwem albo odwagą i bohaterstwem.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>