Lęk przed chorobą psychiczną

Częstym tematem napięcia lękowego w nerwicach oprócz lęku przed śmiercią jest lęk przed chorobą psychiczną. Chory ma uczucie, że lada moment zwariuje, w głowie jego panuje chaos, nie potrafi uporządkować myśli i uczuć. Rodzą się jakieś potworne przeczucia, a uczucia lęku, nienawiści, pokrzywdzenia, winy itp. przerastają zwykłe wymiary, nabierają wymiarów przerażających samego chorego. Boi się on sam sie bie, tego, co w środku niego się znajduje. Ma wrażenie, że lada moment coś w nim pęknie, że straci resztki panowania nad sobą, że zacznie wyć jak szaleniec. Podobnie jak w lęku przed śmiercią, chciałby gdzieś uciec, schować się w bezpieczne miejsce, uciec przed samym sobą, byle nie być w tym samym miejscu. Podobnie też jak w lęku przed śmiercią, obecność drugich osób przynosi zazwyczaj ulgę. Lęk nieco maleje. W poczuciu ludzkiej solidarności chory czuje się silniejszy.

W samotności lęk przed śmiercią i lęk przed chorobą psychiczną wzmagają się. Może w ten sposób objawia się fakt, że oba te rodzaje lęku należą filogenetycznie do przeżyć bardzo dawnych i że wiążą się z samym życiem, którego porządek (negatywną entropię) łatwiej jest utrzymać kolektywnym wysiłkiem niż indywidualnie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>