Lęk hipochondryczny

Ciało jest nierzadko przyczyną różnego rodzaju niepokojów i lęków, pozostaje zawsze dla człowieka tajemnicą. Jest źródłem przyjemności i bólu: świadomość czekającej człowieka śmierci wiąże się z jego rozpadem. To ciało sprawia, że człowiek czuje się z życia zadowolony lub jest złamany bólem i cierpieniem. Od niego zależy w znacznej mierze obraz własnej osoby. Ono przyciąga lub odpycha innych ludzi. Od ciała zależy dobór naturalny. Ciało nadaje realność życiu: jako istoty bezcielesne stalibyśmy się nierzeczywiści.

Nieraz człowiek, gdy mu własne ciało zbytnio dokucza, chciałby się go pozbyć, stać się istotą bezcielesną, niematerialną. Ale pragnienie takie jest nierealne, bo życie jest cielesne. Jądro życia tkwi właśnie w ciele. Jeśli człowiek marzy o tym. by być duchem, to wyraża się w tym jego tęsknota do swobody, do wolności poruszania się w czasie i przestrzeni, do realizowania własnych najśmielszych koncepcji. Ciało bowiem, wiążąc człowieka z bezwzględnymi prawami życia, ściąga go na ziemię. Ciało jest przeszkodą, stawia opór naszym marzeniom, zniekształca je przy próbach realizacji.

Rozdział między psyche i soma. typowy dla wszystkich przeżyć człowieka, nie jest tylko wynikiem rozdziału między podmiotem a przedmiotem, jaki tworzy się w trakcie każdej aktywności, lecz rozdziału między wolnością a skrępowaniem, między strukturą czynnościową potencjalną a realizowaną. Duch wszystko może, a ciało jest „mdłe”. Rozbrat między planem a rzeczywistością znajduje swój wyraz w dualistycznej koncepcji człowieka.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>