Lęk społeczny – dalszy opis

Nie potrafimy na razie odpowiedzieć, co wpływa na to, że u jednych ludzi już od wczesnego okresu rozwoju przeważa postawa „do”, a u innych „od” otoczenia. U zwierząt, jak się zdaje, też można od wczesnego okresu rozwojowego obserwować różnice w poziomie postawy „do”, nie są one jednak tak wyraźne jak u człowieka, na ogół przeważa u nich postawa „do”. We współczesnej psychiatrii dominuje pogląd, że przyszli schizofrenicy są delikatniejsi i drażliwsi, wskutek czego czynniki patologiczne tkwiące w środowisku rodzinnym łatwiej wywołują u nich wycofywanie się z kontaktów z otoczeniem. Nie wiadomo jednak, na czym ma polegać ta genetycz- nie uwarunkowana większa drażliwość przyszłych chorych na schizofrenię.

Określenie genetycznego uwarunkowania jakiejkolwiek cechy psychicznej jest niezwykle trudne, gdyż nigdy nie da się w niej odizolować czynników genetycznych od środowiskowych. A dotychczas nie wiemy, jakie odzwierciedlenie w życiu psychicznym znajduje plan genetyczny. Na razie musimy zadowolić się posiadanymi informacjami o odzwierciedlaniu planu genetycznego na najniższym, tj. biochemicznym poziomie integracji czynności ustroju. Nie wiemy, jaka jest zasadnicza struktura życia psychicznego człowieka. Gdybyśmy ją znali, można by z pewnym przybliżeniem przyjąć, że jest ona uwarunkowana genetycznie. Na razie obracamy się w kręgu nie sprawdzonych hipotez: jako jedną z nich można przyjąć, że przewaga postawy „do” lub „od” jest elementem tej zasadniczej struktury życia psychicznego człowieka.

Cechą przyrody ożywionej jest ekspansja w otaczający świat. Każda żywa istota dąży do powiększenia swej przestrzeni życiowej, gdyż to jest warunkiem jej egzystencji. Ekspansja natomiast jest możliwa przy przyjęciu postawy „do” otoczenia. W ten sposób przewaga postawy „do” jest proporcjonalna do tendencji ekspansywnych ustroju, czyli do jego dynamiki życiowej. Ten schemat jest zgodny z subiektywnym obrazem procesów życiowych. Pogodny nastrój, który jest subiektywnym odpowiednikiem wzmożonej dynamiki życiowej, koreluje ze wzrostem uczuć pozytywnych, tj. ze wzrostem postawy „do”. A przeciwnie, nastrój obniżony koreluje ze wzrostem uczuć negatywnych do otoczenia. Jeśli przyjąć, że tendencja do ekspansji stanowi zasadniczą cechę wszelkich żywych istot, a tym samym i człowieka, to należałoby przypuszczać, że w znacznej mierze jest ona uwarunkowana genetycznie, a tym samym zasadnicza orientacja w otaczającym świecie, tj. przewaga postawy „do” lub „od”, w znacznej mierze zależy od czynników genetycznych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>