Perseweracja

Perseweracja jest dalszą cechą lęku anankastycznego. Występuje on z pewną regularnością, zupełnie niezależnie od sytuacji zewnętrznej, bądź to w formie fobii, bądź myśli natrętnych albo czynności przymusowych. Pojawia się w określonym rytmie, mając swoje przypływy i odpływy. Można by o takim rytmie mówić też w atakach lękowych, występowanie ich jest jednak rzadsze i mniej regularne. Nieokreślony niepokój ma również swój spontaniczny rytm, sprawiający, że jego natężenie raz narasta, to znów słabnie. W lękach natrętnych rytmiczność uwidacznia się jednak z całą wyrazistością.

Można by przypuszczać, że nastrój i uczucia mają swoistą oscylację. Co się tyczy nastroju, to oscylacja ta w formie patologicznej pojawia się w cyklofrenii. Uczucia też oscylują, narastają i słabną, niezależnie od wywołującej je przyczyny. Im bardziej uczucia są oderwane od realnej sytuacji, tym silniej zaznacza się tendencja oscylacyjna. Dla perseweracji charakterystyczną cechą jest nie tylko rytmiczność zjawiska, ale też powtarzanie się jego formy.

Uczucia i nastroje nigdy na ogół nie są identyczne. Mimo dość znacznego ubóstwa struktur czynnościowych piewszej fazy metabolizmu informacyjnego (życia nastrojowo-uczuciowego) w porównaniu z drugąfazą (intelektualną) subiektywnie odczuwa się niezwykłą różnorodność własnych stanów uczuciowych. Nigdy właściwie w subiektywnym odczuciu stan emocjonalny nie jest identyczny ze stanem przeżywanym uprzednio.

Każde przeżycie emocjonalne jest inne i niepowtarzalne. Identyczne powtórzenie jakiegoś przeżycia jest już zjawiskiem patologicznym, zdarza się ono w padaczce jako zjawisko déjà vu lub déjà vécu. Wywoływał je Panfield, drażniąc korę skroniową w czasie operacji z powodu padaczki. Niekiedy treść obrazów (wizji) sennych składa się z luźnych fragmentów przeżytych epizodów, powtórzonych z fotograficzną dokładnością. Niekiedy też „nachodzi” człowieka wspomnienie z żywością i świeżością bezpośredniego przeżycia. Zdarza się to częściej u ludzi starszych. Niekiedy takie żywe wspomnienie występuje pod wpływem bodźców węchowych lub smakowych (por. początek powieści Prousta: W poszukiwaniu straconego czasu).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>