Porządek moralny

Ocena naszego zachowania w stosunku do środowiska społecznego dokonuje się przede wszystkim w kategoriach dobra i zła, tj. w kategoriach moralnych. Mimo że każdy chyba człowiek posiada wyczucie dobra i zła, a nawet doszukać się go można u-ludzi określanych przez psychiatrów mianem mora/ insanity, tzn. takich, u których świadome sumienie uległo swoistej atrofii, to jednak jest niesłychanie trudno zdefiniować oba pojęcia. W najogólniejszym ujęciu dobrem można nazwać te wszystkie oddziaływania, które zwiększają w otoczeniu człowieka swoisty porządek, które zmierzają do zwiększenia jego negatywnej entropii: dotyczy to przede wszystkim porządku uczuciowego, tj. wzrostu uczuć o znaku pozytywnym, a zmniejszania uczuć o znaku negatywnym.

Dobro w tym ogólnym ujęciu byłoby stymulacją procesów budowy, tworzenia, w jakimś sensie kontynuacją drugiego prawa biologicznego. Struktury czynnościowe związane z macierzyństwem i troską o młode pokolenie są przepojone dobrocią. Dobro tkwi w budowie gniazda, w miłości, w opiece, w trosce o słabszego. U człowieka dochodzą struktury czynnościowe bardziej skomplikowane, ale genetycznie też wywodzące się z drugiego prawa biologicznego: wiążą się one z budową wartości społecznych i kulturalnych. Troska i miłość macierzyńska rozszerza się na większe grupy ludzkie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>