Przestrzeń indywidualna i wspólna

Wejście w przestrzeń wspólną zmusza do wymiany siebie ,,na drobne”: to, co w nas wielkie, oryginalne, niezwykłe, musi być zamknięte w przestrzeni własnej, gdyż zazwyczaj przestrzeń wspólna nie może tego zaakceptować. Skazani jesteśmy na swą strefę intymności, nie możemy wyśpiewać tego, co czujemy, i zawsze jest w nas trochę z ogórka Gałczyńskiego, ogórka, „który nie śpiewa”. Ale jednak są sytuacje w przestrzeni wspólnej, które zmuszają nas do zasadniczych decyzji i wypowiedzi: wtedy zdarza się sytuacja odwrotna: ta sytuacja nas przerasta, nie możemy zdobyć się na wyrzucenie w nią struktury czynnościowej odpowiedniej do niezykłości stojącego przed nami zadania: czujemy się zbyt mali, brak nam odwagi, niekiedy jedynym wyjściem wydaje się śmierć. I zdarza się, że po człowieku zostaje gest, słowo, czyn lub inna struktura czynnościowa wyrzucona we wspólną przestrzeń. I ten znak rzucony otoczeniu staje się nieśmiertelny. Przestrzeń wspólna nie zawsze zatem obniża walor struktur czynnościowych, czasem zmusza ona człowieka do wyjścia poza swe własne granice, do okazania się wększym, niżby sam przypuszczał.

Przestrzeń wspólna jest przestrzenią sprawdzenia. W niej sprawdzają się struktury czynnościowe zaplanowane w fazie pierwszej, a z nimi sprawdza się cały człowiek, każda bowiem struktura jest jego całką, całką jego dotychczasowych planów i doświadczeń. W przestrzeni wspólnej wiele struktur własnych zostaje zniszczonych, przekształconych, jest w niej duży potencjał niszczenia. Jeśli proces entropii określamy symbolem śmierci, to w przestrzeni wspólnej czyha śmierć. Dlatego wejście w nią budzi lęk, ale jednocześnie pociąga, człowiek musi bowiem wciąż siebie sprawdzać, a poza tym ekspansja w otaczający świat jest podstawowym dążeniem wszystkiego, co żyje. Nie można uciec przed tym prawem życia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>