Różne rodzaje lęku w depresjach

U młodych ludzi lęk dotyczy przeważnie przyszłości: jest to lęk przed nicością, bezsensem, tajemnicą, która przed nimi stoi. U starych ludzi natomiast częściej dotyczy przeszłości. Źródłem lęku stają się wówczas poczucie winy, ujemny bilans życia, poczucie jego zmarnowania itp. Formy lęku przyjmują różne postacie. W lżejszych depresjach lęk ma charakter nieokreślonego niepokoju, niekiedy z domieszką uczuć agresywnych. Dość często nieokreślony niepokój koncentruje się wokół realnych sytuacji, które na skutek depresji ulegają znacznemu wyolbrzymieniu (typowe dla depresji trapienie się). W głębszych depresjach zdarzają się już paroksyz- my lęku (np. w depressio agitata), a tematyka lęków staje się zwykle psychotyczna. Człowiek wchodzi wówczas w przestrzeń psychotyczną nocy: znajdujące się poniżej progu świadomości struktury czynnościowe zostają wyrzucone w tę ciemną przestrzeń, nabierając wskutek tego realności halucynacji, iluzji i urojeń.

Nie wiemy, w jakim stopniu struktury czynnościowe znajdujące się poniżej progu świadomości są modelowane przez przeżycia świadome, w jakiej mierze odzwierciedlają one przeżytą przeszłość. Dlatego trudno odpowiedzieć na pytanie, w jakim stopniu „zło”, które ujawnia się w psychotycznej nocy depresji, jest „złem” rzeczywistym, które swego czasu zostało zepchnięte poniżej progu świadomości, a w jakim jest ono fikcyjne, wytworzone przez samą patologię przestrzeni ciemnej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>