Świat symboli (świat ducha)

Świat symboli (świat ducha) wchodzi zatem w głąb świata cielesnego i całkowicie go przenika. Symbole „pewne”, działające na zasadzie mechanizmu spustowego, znajdują się bliżej świata cielesnego, a symbole „niepewne” – bliżej otaczającego świata. Wysiłek ewolucji koncentruje się jednak na tym, co niepewne, a więc bliżej świata zewnętrznego: by żyć, żywa istota musi coraz dalej sięgać w otaczający świat. Im dalej sięga, tym wyższy jej stopień ewolucji.

Istnieje odwrotna proporcjonalność między przyswaja In ością danego symbolu przez nasze ciało i naszą świadomość. Te sygnały (symbole), które są ciału dobrze znane i na które reaguje ono automatycznie, są dla naszej świadomości tajemnicze, przeważnie do tej świadomości nie docierają lub docierają w formie śladowej. Natomiast symbole otaczającego świata, jasne i zrozumiałe dla naszej świadomości, są nieraz obojętne, a więc nie są wcale sygnałami dla naszego ciała, a jeśli są, to na zasadzie innych powiązań warunkowych niż na poziomie świadomym. Na przykład jakiś znak matematyczny ma określone znaczenie na poziomie świadomym i wywołuje określoną reakcję myślową. Natomiast na poziomie cielesnym jest bez żadnego znaczenia, nie wywołuje żadnej reakcji albo jeśli ma znaczenie, to na innej zasadzie niż na poziomie świadomym, np. kojarzy się z jakimś emocjonalnym przeżyciem i wywołuje reakcję wegetatywną.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>