Sygnały alarmowe: ból i lęk

Jeśli lęk jest sygnałem nadciągającego niebezpieczeństa, to jest to sygnał bardzo zwodniczy. Ustrój ludzki – to samo zresztą odnosi się najprawdopodobniej do ustrojów zwierzęcych – dysponuje dwojakimi sygnałami alarmowymi: bólem i lękiem. Ból występuje, gdy zagrożenie styka się z ustrojem i dochodzi do jego uszkodzenia, natomiast lęk, gdy jeszcze do bezpośredniego zetknięcia nie doszło. W czasoprzestrzennych wymiarach lęk jest dalej, a ból bliżej ustroju. Jak wiadomo, percepcja bólu zależy od wielu czynników, nie tylko od podrażnienia receptorów bólowych. Są osoby wrażliwsze i mniej wrażliwe na ból: przez odpowiednie wychowanie (ćwiczenia) można znacznie zwiększyć tolerancję bólową: w hipnozie można w ogóle znieść percepcję bólu, zmienia się też ona pod wpływem sugestii: w pogodnym nastroju na ogół znosi się ból łatwiej niż w nastroju przygnębienia: silne zaangażowanie psychiczne, zwłaszcza emocjonalne, może całkowicie wyłączyć odczuwanie bólu (żołnierz w czasie walki nie odczuwa, że został zraniony): brak zaangażowania w świecie otaczającym zwiększa odczuwanie bólu (np. w nocy, w postawie hipochondrycznej). Nie można więc na podstawie bólu ocenić obiektywnie niebezpieczeństwa zagrażającego ustrojowi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>