Trzy fazy aktywności

Każdą aktywność można by rozbić na trzy odcinki: plan, realizację i sprawdzenie. Każdy z tych odcinków rozgrywa się w różnych punktach czasowych. Plan dotyczy przyszłości, oczywiście uwzględniona w nim jest przeszłość (dotychczasowe doświadczenia w danej dziedzinie aktywności) i teraźniejszość (analiza aktualnej sytuacji), ale głównym terenem działania jest przyszłość. Realizacja dokonuje się głównie w teraźniejszości, oczywiście jest w niej też przeszłość i przyszłość, ale najważniejsze jest to, co dzieje się aktualnie – samo dzianie się. W trakcie realizacji potencjalna struktura czynnościowa zamienia się w zrealizowaną, czyli przyszłość w przeszłość, jest to więc odcinek aktywności najbardziej dramatyczny. Domeną czasową sprawdzania jest przeszłość, plan już został zrealizowany, trzeba sprawdzić jego wykonanie, by następna aktywność wypadła lepiej.

Powyższy trójdzielny schemat aktywności obowiązuje na różnych poziomach integracji, zarówno w stosunkowo prostych funkcjach autonomicznych, rozgrywających się poniżej progu świadomości, jak i w funkcjach najbardziej skomplikowanych, obejmujących całość ludzkiego zachowania się i wymagających świadomego wysiłku. Nawet całe ludzkie życie można by podzielić na trzy sektory: marzeń i planów, realizacji oraz bilansu. Rytm rozwojowy (rytm pór roku) w zależności od swego okresu przedstawia różne proporcje tych trzech sektorów: w dzieciństwie i wczesnej młodości przeważają plany i marzenia, w późnej młodości i w wieku dojrzałym realizacja, a na starość bilans. Młodość jest przesycona przyszłością, wiek dojrzały teraźniejszością, a starość przeszłością.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>